yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

AŞİKAR

Şiirler » AŞİKAR

Taziyelerini sunarken rahmetin

Doğurgan ve vefalı tanısında

İçten dışa dönük bir seyreliş adeta

Ölümün yok edici vasfında.

Görgüsüz kuşlar şahit bildiklerine

Toz kondurmazken

Göçebe kaygıların düş palazı durağına

Hangi soytarı sitem

Baş tacı olur yürek yarasında

İhanet ve tıynetsiz bağnaz sancılarına

Kim göz kulak olur

Sevgiden yana almamışken nasibini?

 

Bir gölgeyi daha kurban edip

Gecenin şirretine tanık

Bir lanetten ırak olmak adına

Sitemlerin mizacında

Hep mi yanılgı?

Hep mi yalanı tımar eder baştan aşağı

Gün dönmeden kırmızıya

Her satır başını kendine yuva

Yapmış şair benzeri bir canlıya.

 

Vasıfsızlığım aşikâr

Gölgemde yoksunluk

Varlığımda gölgesi sitemlere bandığım

Kadar da var

Aşkın illet tezahüründe,

Kayıp giden ziynetlerimin

Parlayan alın terine muhalifim

İçten içe

Derlediğim bir hikâyede.

 

Nöbet tuttuğum her satır başına talibim

Yine aklımın bir köşesinde

Saklı tuttuğum maziyi de

Söndürürken için için

Yanmaya meyletmiş

Kuru fıtratımla

Kim için?

 

Yaşadığım değil

Kendimle olan davamda

Huda’nın varlığına

Banarım duyguları

Ve sevgiyi merhem bildiğim

Her kutsal rahleye sererim

İçimin iklimlerini bir bir

Belki tezahürü hüznün

Boydan boya geçtiğim

O sefil ırmağı

Ters köşe yaptığım bir iklimden kaçıp

Alıp başımı gittiğim…

 

Şiirin tepesinde

Bir buzul kadar soğuk

Kinin öldürücü busesinde

Dayanağım sevinin mahiyeti.

 

Zamanda elyaf düşlerim saklı:

Mabedimde yorgun bedenim

Varlığımla vakıfım hiçliğime

Hiçsiz iklimlerin kimliğine

Tarumar olduğum da mı yalan

Bir şafak vakti?

 

 

REKLAMLAR

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.