yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

ÖLÜMÜN ZAR TUTTUĞU

Şiirler » ÖLÜMÜN ZAR TUTTUĞU

Efkârın demindeyim, sevgili.

İhtiyaç halinde pay ediyorum

Şiir babında bir gölgede kıyama durduğum

Tüm o reşit acıyı tahliye ediyorum.

 

Köklerimde küf asılı

Yanaklarımda gamzeler solgun

Harbi yenilginin ta kendisiyim

Ötenin iminde

Berinin de kininde saklı

Bir aciz varlık

Hiçsizliğin meşakkatli uzamında

Körebe bellediğim güzergâhta

Yalpalarken

Bir de sunarken balyalarca nidada saklı

Fıtratıma uymakla uymamak arasında gidip gelen

En köhne acı.

 

Zamanın kibri belki de

Şartlı tahliyemle

Ant içtiğim ölümüne şefaat

Kıblesinde ölü serçeler

Rüzgârdan sağ çıkmayı becerememiş:

Tıpkı güftesinde yalnız şehrin

Kodaman hükümlerle

Rest çekenleri görmezden gelmenin

İçimin raylarında edilgen vagonlar

Gece dayandı kapıya

Demek bir mazeret olmamalı.

 

Düş perhizindeyim bu gece:

Aslıma ithaf ettiğim deyimlerden çıkıp da yola

Varmakla ermek nasıl da iç içe girmiş.

İlahi sevdanın kursağında

Kör bir leblebiyim

Geçit vermekten uzak yolların

Verdiği molalarda

Kundaklanan yalanlardan geçtim geçeli

Yorgunluğumun eşrafı

Bilip bilmeden rest çektiğim bolca hüküm.

 

Kazanım babında ölüm

Reşit olmayı ertelesin bakalım

Meleklerin de gazabına uğramak neymiş

Elbet görecek azman nefsim.

Ölümü mimledim

Öldüresiye sevdim

Demek mi maharet?

Kopçalanan aklın bayat mayasında

Köhne bir labirentte takılı kaldığım

Hangi istikamet de

Ölümün zar tuttuğu bir kinayeyi

Şerh düştüm günbegün?

 

Zanlardan nemalanıp

Aykırı iklimlerde salınıp

Dehlizlerin vardiyasında

Yetim bir mezar bekçisi:

İşi gücü ölülerle

Varyemezin niyeti

Tarumar olmuşken biteviye.

 

Hangi’mi kundakladı Tanrı

Yalanlarımı örseledi doğrucu Davut

İçimin mahkemesinde volta atan zabıt memuru

İstifledi her cümleyi

Not düştüm altına:

Hükümsüzdür sayın hâkim

Sözüm ona itiraf etmiştim tüm gerçeği

Kovalarken gün geceyi.

 

REKLAMLAR

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.