yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

HADİ, SÜZÜLÜN YAŞLAR

Şiirler » HADİ, SÜZÜLÜN YAŞLAR

Kon parmaklarına kon uçan halının…

Ta ki;

Sesi kesilene kadar

Mihrabı ömrün

Bahşettiği o güzel anıların

Esrikli ruhuna

İndirdiğin hatimde saklı

Beyit dolu hükümlerin çıkısına

Armağan ettiğin

Hüzün makamında yalnızlığın.

 

Vakit;

İşte de tam bu vakit.

Aykırı düşlerin tepesine

Balyoz gibi inen

Hümayun dolu aşkın

Kara listesinde

Cebren ve hile ile

Baş eğen

Cürümde konuşlu nifak:

Öncesinde sessizlik

Sonrası Allah kerim.

 

Ne yürekte infilak

Ne de hüzün balyaları

Sezerken göğü dibinde ayakları

Yine ölümlü aşkların perde arkası

Kendince bir teftiş

An’dan ırak mutluluk

Konarken pembe kanatlarına…

 

Sen ki bulut bulut gezindiğin

Mahremin arka yakası

Ezelden unutup

Da güme giden ne çok hatırat:

Kıpırtısı varlıkta hiçlik;

Andıkça sevgi denen illeti

İçin için haykırdığın:

Bir kör kurşun

Ansızın sızan irinden

Soluna nükseden

O titrek ışık:

Hem de ne için?

 

Bölüp hücrelerini esefle

Görüp nefreti tiksinçlikle

Aşkın hulasası mı dedin?

İşte o da;

Başka bir boyut.

 

Sencileyin aksayan yüreğin illet nefesi,

Bencileyin erdiğim hidayetin

Yine kayıtlı son neferi.

Hadi açılın,

Hadi süzülün yaşlar:

Bir eksik bir fazla kime ne.

Hem ne derler, demenin

İkincil dizesinde:

Yine ah’ların uzamı

Yine göklerin kuramı

Şahit yazıldığım şu son cephede

Bilemedim şehit düşeceğimi

Hem umudun kursağında takılı

Hem yalnızlığın mıhına

Kondurduğum bir buse nazarı.

 

Şimdimi kilitledim dünümü de öldürüp

Yarınımı boyadım işte

Beyit beyit.

Ha kurşun ha yüzümde pembelik

Yine bilinmezin indinde

Ne ise kusurum:

Örtün perde perde.

 

REKLAMLAR

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.