yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

BİR DÜŞ'ÜN SON TELAŞIYIM

Şiirler » BİR DÜŞ'ÜN SON TELAŞIYIM

Zamanın örtülü yalanlarında

Diri bir lehçe hâsıl olan…

Gün özürlü düşlerden yana olmasa da kaygım,

Sükûtun özüne vakıf

Hasılamda

Sunsam da son beyanımı.

 

Yine aşkın hükümranlığında

Gölge mazeretimi

Yok say, sen yabancı

Ve en asil tacı tak yüreğine

Yeter ki sonlamasın

İçimdeki isyan.

 

Kuru kuruna da değil hani

Söyleyemediklerimden yansıyan

Bazen uçan bir bulut kadar kaygan

Olsa da içimdeki aksan.

 

Ölümü dirilten bir kinaye mi?

Aşkı sonlandıran bir hadise mi yoksa

İçimdeki o titrek elli

Kazan kaldıran

Küçük çocuktan yana ne de olsa

Tüm derdim

Üstelik bitişiğim

Küskün bir acı

Gerisin geri kaçansa

Hazanın yanlı tanrısı.

 

Belki bir notayım,

Belki kayıp rotasında

Ölü pervanelerin

Titrek bir mum ışığıyım

Yine lanetini yüklenmiş evrenin

Solunda devasa yangının da

Hulasasında

Bir düş’ün son telaşıyım.

 

Az sonra uyanmam lazım,

Farkındayım

Ne de olsa Huda’nın sevdalısı

Biçare fermanıyım

Yine içimdeki nakkaşın kopyası

Şunca aşkı

Sunan

İlahi Adaletin temsilcisi

Bir hüsranım:

Ne mutluluğa mecnun

Ne sefasını sürmek adına

Yine içimdeki o yorgun.

 

Aşkın cefasına razı,

Derlediği beyitlerin cinasına

Vakıf bir beyit kadar

Kısa ömrün sürgün edildiği

Makber benzeri dünyamdayım

Az sonramı emanet ettiğim kaderin

En sevdalı yandaşıyım

Üstelik aşkın kurbanı

Yüreğin sukutuna sevdalı

Bir deli ormanım,

Her fakir bitkiyi evlat edindiğim

Her aşkı kör gözlerimle

Meşk edindiğim

Sondan başa ermeyi

Nasılsa sonlandıramadığım.

 

REKLAMLAR

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.